در تأدیت مدح تو خم، پشت عبارت		ای خاک درت سرمه‌ی ارباب بصارت
بر فرق فریدون ننشیند ز حقارت		گرد قدم زائرت، از غایت رفعت
گویند به هم مطلب خود را به اشارت		در روضه‌ی تو خیل ملایک، ز مهابت
در چشمه‌ی خورشید کند غسل زیارت		هر صبح که روح القدس آید به طوافت
کز عمر، نشد حاصل او غیر خسارت		در حشر، به فریاد بهائی برس از لطف

ای صاحب مسله! تو بشنو از ما		تحقیق بدان که لامکان است خدا
خواهی که تو را کشف شود این معنی		جان در تن تو، بگو کجا دارد جا

از دست غم تو، ای بت حور لقا		نه پای ز سر دانم و نه، سر از پا
گفتم دل و دین ببازم، از غم برهم		این هر دو بباختیم و غم ماند به جا

ای عقل خجل ز جهل و نادانی ما		درهم شده خلقی، ز پریشانی ما
بت در بغل و به سجده پیشانی ما		کافر زده خنده بر مسلمانی ما